کسی مگه می تونه
عشقو فراموش کنه
از قدیم گفتن که عشق
در عقلو قلبو خونه

اول که اونو دیدم
حرفهاشو من شنیدم
گفتم خدایا شُکرت
شبیهش من ندیدم

حرفاش خیلی شیرینه
عطرش گُل نسرینه
شکوفا مثل غُنچه
انگار گُل سیمینه

قدش که رعناس
نگاهش یه مُعماس
میگن که قلب او
اندازه یه دنیاس

جلیل میاحی

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم آبان ۱۴۰۳ساعت 17:1  توسط جلیل متفرقه (میاحی)  |